Harmony Korine'in ilk yönetmenlik denemesi olan Gummo (1997), geleneksel anlatı yapısını reddederek izleyiciyi kasırga sonrası harabeye dönmüş, Ohio'nun Xenia kasabasına götürür. Film, bu terk edilmiş manzarada yaşayan, hayatlarını anlamsız ve sıradan aktivitelerle geçiren bir grup gencin ve sakinin günlük hayatından kesitler sunar. Senaryo yerine doğaçlama diyaloglara ve belgesel tarzı sahneler ağırlık veren Korine, Amerikan alt kültürünün marjinalleşmiş bireylerini rahatsız edici bir dürüstlükle perdeye yansıtır.

Oyunculuk performansları genellikle profesyonel olmayan oyuncular tarafından sergilenir, bu da filme otantik ve ham bir hava katar. Karakterler, tavşan avlamak, yapıştırıcı koklamak veya sadece kasabanın ıssız sokaklarında dolanmak gibi eylemlerle vakit öldürürken, izleyiciye derin bir yabancılaşma ve umutsuzluk duygusu aktarılır. Görsel estetik olarak düşük bütçeli ve deneysel bir tarza sahip olan Gummo, geleneksel sinema kurallarını yıkarak izleyiciyi rahatsız etmeyi ve düşündürmeyi amaçlar.

Gummo, izlenmesi kolay bir film değildir; ancak 90'ların bağımsız sinema hareketinin önemli bir örneği olarak, sınırları zorlayan anlatımı ve toplumun görmezden geldiği kesimlere odaklanmasıyla dikkat çeker. Harmony Korine'in benzersiz vizyonunu anlamak, Amerikan rüyasının karanlık tarafını görmek veya deneysel sinemaya ilgi duyanlar için Gummo, Türkçe altyazı seçeneğiyle keşfedilmeyi bekleyen bir kült film deneyimidir.